شرکت ژاپنی سونی در فراخوانی از کاربران بیش از نیم میلیون لپ تاپ مدل "وایو" خواسته است که این دستگاهها را به دلیل گرم شدن بیش از حد باتری به این شرکت بازگردانند.

 
کد خبر : 05712 تاریخ انتشار : ۱۳ تير ۱۳۸۹

سونی در این اطلاعیه اعلام کرده است که 535 هزار لپ تاپ مدل وایو را از کاربران پس می گیرد. علت این بازگردانی، عملکرد بد سیستم داخلی تنظیم کننده دما است که با احتمال بدشکل شدن صفحه کلید و کیس خارجی و همچنین خطر سوختن و انفجار مواجه است.

 

این شرکت چند ملیتی ژاپنی برنامه بازگردانی 259 هزار وایو در آمریکا، 103 هزار دستگاه در اروپا، 120 هزار لپ تاپ مدل وایو در آسیا و 52 هزار در ژاپن را در دستور کار دارد.

 

این مشکل در لپهای مدل وایو سری F و C که از ژانویه 2010 عرضه شده اند وجود دارد. هنوز هیچ خبری دال بر حوادثی که سلامت کاربران را در معرض خطر قرار بدهد وجود ندارد و تنها 39 مورد گزارش گرم شدن و اعلام شده است.

 

 سونی همانند بسیاری از شرکتهای بزرگ IT  در مواردی دستگاههای الکترونیکی خود را باز می گردانند. یکی از بزرگترین مشکلات این شرکتها باتریهای موجود در بازار است که در سالهای اخیر تولید آنها در انحصار بازار چین بوده و به دلیل معایبی که دارند بیش از حد گرم می شوند و به صورت بالقوه می توانند برای مصرف کنندگان خطرناک باشند.

 

براساس گزارش وال استریت ژورنال، سونی اعلام کرده است که در این بازگیری، لپ تاپهای مدل VPCF11 و VPCCW2 را پس می گیرد.

 

پیش از این سونی در یک اطلاعیه رسمی اعلام کرده بود که مشکل گرم شدن این دو مدل با بارگذاری و نصب نسخه به روز شده یک سفت افزار (firmware) به راحتی حل می شود اما در روزهای اخیر سخنگوی سونی در انگلیس ضمن تکذیب این اطلاعیه وجود هر نوع برنامه مشابه را برای حل این مشکل رد و به فراخوان بازگردندان دستگاهها تاکید کرد. مهر




  

هر سال، 250خورشید !!
با دانشمندان (1)

(از امروز قصد داریم هر هفته 3 کشف جدید دانشمندان در حوزه نجوم و ستاره شناسی را به صورت خلاصه در مطلبی تحت عنوان «با دانشمندان» ارائه کنیم. برای آگاهی از دست آوردهای تازه دانشمندان، هر هفته با ما همراه باشید.) 
دانشمندان سازمان ناسا طی کشفی شگفت انگیز برای اولین بار توانستند جانداری میگو مانند و یک عروس دریایی را در ورای صفحه یخی بزرگی در قطب جنوب کشف کنند. این جانداران در عمق 182 متری از این صفحه یخی در جایی که هیچ نوری در آن وجود ندارد و دانشمندان تنها انتظار حضور چند میکروب کوچک در آن منطقه را داشتند، یافته شده اند. دانشمندان در این تصاویر موجودی میگو مانند و کنجکاو را مشاهده کردند که شناکنان خود را به کابل های دوربین رسانده و در آنجا متوقف شده است.
ثبت این تصاویر باعث شده است دانشمندان درباره اطمینان خود از وجود نداشتن حیات در محیط های خشن و نامناسب تجدید نظر کنند و به این نکته بیاندیشند که اگر موجودات میگو مانند می توانند در اعماق بیش از 180 متری آب های قطب جنوب و در زیر صفحات یخی زندگی کنند آیا امکان وجود آن ها در محیط هایی مشابه اما فرا زمینی مانند اروپا (یکی از اقمار سیاره مشتری) وجود خواهد داشت؟ البته این سوال که جانوران در محیط های خشن و نامناسب مانند سطح سیارات و  اقمار آن ها چگونه تغذیه می کنند هنوز بی پاسخ مانده است.
گرچه دانشمندان در یافتن منبع تولید غذای این جانوران عاجز مانده اند اما در عوض توانسته اند کهکشان جدیدی را کشف کنند که قادر است در هر سال 250 خورشید تولید کند!

کهکشان SMM J2135-0102 در حال تولید ستارگان با یک ریتم برابر با حدود 250 خورشید در هر سال است.
محققان دانشگاه دورهام انگلیس با کمک تلسکوپ «آپکس» واقع در کوه های آند و ارتفاع 5 هزار متری از سطح دریا موفق شدند این کهکشان جدید را که SMM J2135-0102 نام دارد کشف کنند.
این کهکشان آنچنان از زمین دور است که وقایعی که اکنون در آن مشاهده می شوند 10 میلیارد سال قبل رخ داده اند. به این دلیل ستاره شناسان موفق شده اند برای اولین بار اندازه گیری های مستقیمی از ابعاد و نور مناطق تشکیل ستارگان در جهان نخستین (تنها حدود 4 میلیار سال پس از بیگ بنگ) به دست آورند. این دانشمندان در این خصوص اظهار داشتند: «ما دریافتیم که SMM J2135-0102 در حال تولید ستارگان با یک ریتم برابر با حدود 250 خورشید در هر سال است.» براساس گزارش نیچر، این کهکشان جدید به دلیل جرم بسیار زیادی که دارد حتی از فاصله 10 میلیارد سال نوری نیز بسیار درخشان دیده می شود.
البته کشف این کهکشان باعث نشده است تا دانشمندان از کهکشان راه شیری غافل شوند و به آن نپردازند. مخصوصا زمانی که اولین مرحله مأموریت پلانک به پایان رسیده است.
تلسکوپ فضایی پلانک که از ماه می 2009 (اردیبهشت 1388) نقشه‌برداری از سراسر آسمان را در چهار جهت متفاوت آغاز کرده، به تازگی اولین مرحله این مأموریت را به پایان رسانده است.
به گزارش وایرد، پلانک آسمان را به شکل نوارهای باریکی رصد خواهد کرد، برای درک بهتر این حرکت و شکل نقشه‌برداری این ماهواره، باید حرکت دستی را در نظر بگیرید که دارد سیبی را به شکل نواری باریک و ممتد پوست می‌کند، البته در جهت معکوس!
این تصویر که از اسکن تهیه‌شده توسط این ماهواره گرفته شده، ساختار و شکل ابرهای حاصل از غبار کیهانی را در فاصله حدود 500 سال نوری از ستاره خورشید نشان می‌دهد. نوار روشنی که این تصویر فروسرخ دور را به دو قسمت تقسیم کرده، صفحه مارپیچ کهکشان راه شیری است. بالای این نوار روشن، می‌توانید غبار سرد را مشاهده کنید که دارد به شکل قوسی به سمت بالا حرکت می‌کند. ترکیب رنگ‌ها در اینجا کمی غیرمتعارف است: طیف سرخ غبار سردتر را نشان می‌دهد و هر چقدر به سمت رگه‌های سفید پیش می‌رویم دما بالاتر خواهد رفت.
مأموریت ماهواره پلانک که توسط آژانس فضایی اروپا «اسا» به آسمان پرتاب شده، تهیه دقیق‌ترین نقشه تابش زمینه کیهانی جهان است که به زمان انفجار بزرگ، یعنی حدود 13.7 میلیارد سال پیش برمی‌گردد.
 


منابع: مهر / جام جم / خبرآنلاین
تنظیم برای تبیان: م.ح.اربابی فر

هر سال، 250خورشید !!

  

 



  

جایزه مدال فیلدز که به عنوان نوبل ریاضیات شناخته شده است، امسال به چهار دانشمند ریاضی دنیا اختصاص یافت
کد خبر : 06390 تاریخ انتشار : ۳۱ مرداد ۱۳۸۹

جایزه فیلدز یا نشان فیلدز ( Fields Medal) جایزه‌ای است که هر چهار سال یکبار به ابتکار ریاضیدان کانادایی جان چارلز فیلد در جریان کنگره اتحادیه جهانی ریاضیات به ریاضیدانان جوان زیر چهل سال که کار ارزنده‌ و کشف مهمی را در ریاضی انجام داده باشند، اعطا می‌شود.

 

این جایزه با توجه به اینکه جایزه نوبل در رشته ریاضیات اهدا نمی‌شود به نوبل ریاضیات معروف شده است.

 

بر اساس گزارش نیچر، مدال فیلدز که امسال در کنگره بین المللی ریاضیات در حیدرآباد هند برگزار شد، به "Elon Lindenstrauss"، "Ngô Bảo Châu"، "Stanislav Smirnov" و "Cédric Villani" تعلق گرفت. 

 

"Lindenstrauss" برای مطالعه بر روی تئوری ارگودیک درباره سیستمهای دینامیکی مورد قدردانی قرار گرفت.

"Ngô Bảo Châu" که در موسسه مطالعات پیشرفته دانشگاه پرینستون کار می‌کند، برای اثبات مسئله بنیادین "لما" که یک قسمت از تئوریهای اثبات نشده‌ ریاضیدانی به نام" Robert Langlands" است، مدال دریافت کرد.

 

"Stanislav Smirnov" از دانشگاه ژنو در سوئیس برای مطالعه بر روی سنجش حدود در مدلهای شبکه ای در فیزیک آماری موفق به دریافت جایزه فیلدز شد.

 

"Cédric Villani" نیز به خاطر مطالعه بر روی تساوی بولتزمان که احتمال را در جنبش مولکولها به کار می‌گیرد، مورد قدردانی قرار گرفت.




  

درمان با هنر و نقاشی برای درمان بیماری‌های روحی-روانی مثل توهم، الزایمر، کودکان مورد خشونت و سوءاستفاده واقع شده و بیماران سرطانی رو به افزایش است. بنظر می‌رسد که این روش...
 
آقای روبن روسن 88 ساله، کارمند سابق یک معاملات ملکی، در حالیکه به تابلو «دختر در مقابل آینه» اثر پیکاسو با نگاهی حاکی از عدم تایید و علاقه خیره شده بود. اما نگاه او آنطور که احتمالا فکر می‌کنید که ناشی از عدم علاقه به هنر مدرن نبود.  روبن بالاخره پس از مدت طولانی‌ای خیره شدن گفت: “این مثل این می‌ماند که شما بخواهید یک داستانی را بگویید که کلماتی برای وصفش وجود ندارد. پیکاسو خودش می‌داند که منظورش چیست ولی ما نمی‌دانیم.”   این درک متفاوت و در عین حال عمیق از نقاشی‌های پیکاسو کاری است که آقای روبن و هم گروه‌هایش هر روز در خیره شدن به نقاشی‌های پیکاسو می‌کنند. روبن چند سالی است که الزایمر دارد و همینطور دیگر افراد گروه. اگر کسی نمی‌دانست نمی‌توانست که از نگاه افراد این گروه تفاوتی بین آنها و دیگر بازدیدکنندگان موزه پی ببرد زیرا که هیچکدام وقتی که به تابلوها نگاه می‌کردند آن نگاه مات و بی‌تفاوت بیماران الزایمری را نداشتند. بعلاوه وقتی که راجع به نقاشی‌ها حرف می‌زدند مثل بقیه اوقات رشته کلام از دستشان در نمی‌رفت و یا تکرار نمی‌کردند.
درمان با هنر و نقاشی برای درمان بیماری‌های روحی-روانی مثل توهم، الزایمر، کودکان مورد خشونت و سوءاستفاده واقع شده و بیماران سرطانی رو به افزایش است. بنظر می‌رسد که این روش کار می‌کند هرچند که کسی دقیقاً نمی‌داند چرا و چگونه. بوده‌اند بیمارانی که پس از ابتلا به الزایمر و یا توهم و فراموشی به یکباره استعداد هنری شگرفی از خود نشان داده‌اند.
  کسی به درستی نمی‌داند چگونه این اتفاق در مغز می‌افتد. دکتر ساکز، یک نورولوگ، می‌گوید: “مسلماً ین یک تجربه بینایی نیست؛ بلکه احساسی است. بصورت غیر رسمی من به کرات در بیمارانم پاسخ‌های بسیار شفاف و بانشاط و دقیق دیده‌ام در حالیکه همین بیماران در پاسخ به سئوالات روزمره در می‌مانند و کلمات را گم می‌کنند. من گمان می‌کنم که درک آنها از هنر بصری بسیار عمیق باشد.”
موزه هنر معاصر نیویورک از یکسال قبل آزمایشی را روی بیماران مبتلا به الزایمر که در خانه‌های مخصوص الزایمری زندگی می‌کنند شروع کرده است. موزه هنرهای ظریف بوستون هم همین پروژه را از 5 سال پیش شروع کرده است.   
علاوه بر اینکه دیدن نقاشی‌ها و کارهای هنری مود و روحیه بیماران را برای ساعت‌ها و حتی روزها بهتر می‌کند، به نظر می‌رسد که بیماری‌ای که باعث از بین رفتن بسیاری از قدرت‌های کلامی و رفتاری معمولی شخص می‌شود، همانطور که در بالا اشاره شد باعث برانگیخته شدن استعدادهای خاصی در زمینه هنری می‌شود.  
  یکی دیگر از بیماران برای نمونه، آقای ارتولا 86 ساله است که به گفته پرستارهایش کوچکترین چیزی او را تحریک و عصبانی می‌کرد و بسیار مشکل بود که او را درگیر فعالیتی کنند. ولی وقتی که او در جلوی نقاشی “دنیای کریستینا” اثر اندرو ویتث نشست، لبخند زد، به گفته‌های راهنما گوش داد و بعد بلند شد و راجع به شکل چمنی که در گوشه نقاشی به شکل بیضی دور یک خانه روستایی متروک که به نظر خانه ارواح می‌آمد صحبت کرد و از جمله گفت که این طرز نقاشی چمن برای این بوده که به شما این را برساند که در این خانه کسی زندگی می‌کند. و یا بعد در مقابل نقاشی “رقص” اثر ماتیس که از آنها خواشته شد که برای تابلو عنوانی بنویسند، نظرش را روی یک کارت اینگونه نوشت: “رقص زیبارویان” و در توضیح ادامه داد که “من یک زن لخت در این نقاشی می‌بینم و به نظرم زیبا است.”
در باره اثر موسیقی و هنر روی بیماران اخیرا بسیار نوشته و  همچنان تحقیق می‌شود. نشان داده شده است که در کنار استفاده روزمره موسیقی و هنر به دوز کمتری از دارو احتیاج است. دکتر ساکز می‌گوید که یکی از بیماران او که یک موسیقیدان است به کل حافظه از دست داده است مگر حافظه موسیقی‌اش را.  نیچه می‌گفت که ما با عضلاتمان به موسیقی گوش می‌دهیم. سئوال اینجاست که آیا مکانیزم مشابهی مثل آنکه نیچه می‌گفت به هنگام تماشای کارهای هنری وجود دارد؟  

روشی برای درمان آلزایمر با نقاشی‌های پابلو پیکاسو

Seemorgh . com

  

مهران مدیری بلوتوث شد

سریال «قهوه تلخ» مهران مدیری در حالی برای توزیع در شبکه خانگی ساخته می‌شود که مدیری در این سریال نقش تاجری ونیزی با نام «بلوتوس» را بازی می‌کند.

به گزارش خبرنگار رادیو و تلویزیون فارس، مجموعه جدید مهران مدیری قرار که قرار است در شبکه نمایش خانگی توزیع شود، از 32 بازیگر اصلی بهره می‌گیرد و در حال حاضر روزهای پایانی تصویربرداری را در لوکیشن پاورچین ادامه می‌دهد.
بنابراین گزارش، در این سریال مهران مدیری (بلوتوس)، سیامک انصاری(نیما/ استاد تاریخ/ مستشارالملک)، محمدرضا هدایتی (پادشاه/ جهانگیر شاه دولو)، سحر جعفری جوزانی (رویا/ دختر صدراعظم/ ناز خاتون)، سحر ذکریا (لعبت الملوک/ دختر پادشاه)، رضا فیض‌نوروزی (اعتمادالملک دیلمی/ صدراعظم)، برزو ارجمند (برزو خان/ سپهسالار اداره پیشمرگان)، بیژن بنفشه‌خواه (بیخودی الملک/ پسر صدراعظم)، آرام جعفری (کاترین/ سوگلی)، الیکا عبدالرزاقی (فخرالتاج/ زن پادشاه)، تادر سلیمانی (رستم/ سرآشپز/ اداره امیال مبارکه)، فلامک جنیدی (کبوتر/ زن سرآشپز)، رضا نیکخواه (خوابگزار/ نوسترآقاخان داموس الملک)، شایان احدی‌فر (گنجشک خان دیلمی/ پسر اتابک)، شادی احدی‌فر (ضعیف السلطنه/ همسر دواء الملک)، عارف لرستانی (بلد الملک/ رئیس نظمیه، بلدیه، امنیه)، مریم بخشی (اخترالملوک/ زن صدراعظم)، علی لک‌پوریان (دامبول السلطنه/ اداره کیف همایونی)، ساعد هدایتی
 (طبیب دربار/ دواء الملک/ همسر دایی اقبال خان)، فاطمه هاشمی (ندیمه/ همدم الملک/ همسر دایی اقبال خان)، هادی کاظمی (توپولوف/ برادر کاترین/ باباشاه حشم‌دار)، جواد عزتی (پدر اتابک)، سعید پیردوست (پهلوون مشیر/ قهوه‌چی)، رامین پورایمان (دائی اقبال خان/ اداره سور و سات همایونی)، دریا امینیان (منیژالسلطنه/ همسر داموس الملک)، بیوک میرزایی (تیمور)، حمید کاشانی (شکوفه/ میرغضب)، امیرفرزام دهنوی (سرباز نظمیه)، شیما مومنی (کنیز السلطنه/ همسر بلدالملک)، سام نوری (معلم زبان فرانسوی)، بهشاد مختاری (مخبرالدوله سرسعدی)، مهدی ناطقی (سرباز نظمیه)، آزاده مهدی‌زاده (ژوزفین/ندیمه کاترین) و شقایق رحیمی (ملیح السلطنه/ همسر دامبول السلطنه) ایفای نقش می‌کنند.
به گزارش فارس، «قهوه تلخ» 32 بازیگر اصلی دارد و داستان آن با بازی سیامک انصاری در نقش مورخ آغاز ‌شد. او در ابتدای داستان که در دنیای امروز می‌گذرد، یک فنجان قهوه تلخ می‌خورد و با خوردن آن به تاریخ سفر می‌کند. او در طول زمان به مورخی تبدیل می‌شود که در مرور خاطرات تاریخی خود، هربار دچار مسائلی می‌شود که این مسائل داستان‌های سریال را رقم می‌زند.
داستان‌های مجموعه تلویزیونی «قهوه تلخ» توسط امیر مهدی ژوله و خشایار الوند نوشته شده است و مهران مدیری در آن نقش یک تاجر ونیزی را ایفا می‌کند.
 
 
 
 
 
 
 
تنظیم برای تبیان : مسعود عجمی



  

نامه ای به گالیله

گالیله را می توان یکی از پیشگامان علم جدید دانست. کسی که برخلاف اعتقاد راسخ و غلط کلیسا ایستادگی کرد و نام خود را در تاریخ جاودانه کرد تا جایی که چندی پیش کلیسا باز هم از برخورد خود با او اظهار پشیمانی کرد و برای دلجویی، مجسمه اش را در محوطه کلیسا نصب کردند. در این نوشته سعی شده است در قالب نامه ای به یکی از بزرگان علم نجوم، یعنی جناب گالیله کبیر، خدمات و کارهای او برای عموم معرفی شود.

داستان گرانش از آنجایی شروع می شود که فردی باید نظریه ها و اصولی که مبنای علمی ندارند را از بین می برد. عمده این نظریه ها مربوط به زمان باستان و فلاسفه آن روزگاران مانند اصول «ارسطو»، «افلاطون» و... بود. اصولی مانند اصل زمین مرکزی که چون سالیان دراز درست به نظر می رسیدند و مخالفتی با آنان نشده بود قدرت زیادی داشتند و مخالفت با آنان کار مشکلی بود. اما دیگر وقت آن رسیده بود که دلاوری شیپور جنگ با این اصول و قوانین را بزند تا بلکه نقطه عطفی در شناخت و پیشرفت علم صورت بگیرد.
احتمالاً در حدود سال 1589 میلادی بود که شما جناب گالیله، اولین شیپورهای جنگ را نواختید. گلوله هایی که به نظریه های «ارسطو» شلیک شد. تا آن زمان تقریباً دو هزار سال بود که هیچ کس حتی به نادرست بودن نظریات «ارسطو» فکر هم نکرده بود، چه برسد به مخالفت با آن. می دانم که در زمان شما جوی پرقدرت و ناسازگار بر دنیای علم حاکم بود که بهای مخالفت با خود را جان مخالف می دانست. اما این شما بودید که به خود جرات دادید با تفکرات غلط از علم در آن زمان مقابله کنید و توهمات علمی را از علم تمییز دهید.

 شما سعی کردید افکار جهان آن روز را در مورد علم عوض کنید، چرا که در آن زمان مفهوم علم چنین که امروز با آن سر و کار داریم، نبود.
احتمالا شما مخالفت ها و مبارزات خود را با رد این موضوع که سرعت سقوط جسم رابطه ایی مستقیم با جرم آن جسم دارد، شروع کردید. تا آن زمان براساس نظریه «ارسطو» تصور می شد سرعت سقوط جسم رابطه مستقیم با جرم آن جسم دارد و مستقل از شکل آن است، به این مفهوم که اگر جسمی دو برابر جسم دیگر جرم داشته باشد، حتماً سرعت سقوطش نیز دو برابر جسم دیگر است.اما شما با انجام یک آزمایش برای رد نظریه «ارسطو»، تلاش های خود را آغاز کردید. شما در سال 1591  یک سبد پر از گوی های چوبی و سربی با وزن های متفاوت را در دست گرفتید و به همراه جمعی از دانشجویان به طرف برج پیزا به راه افتادید. یکی از شاگردانتان تعریف کرده است که: "در راه هر کسی ما را می دید با چهره ایی متعجب و نگران می پرسید به کجا می روید؟ و پاسخ «گالیله» فقط یک حرف بود؛ «مشخص می شود.» جالب این بود که چهره دیگر فلاسفه از همه نگران تر بود، چرا که نظرات «گالیله» را به خوبی می دانستند و از این موضوع نگران بودند که با آزمایشی که «گالیله» انجام می دهد حرف چه کسی بر کرسی درستی خواهد نشست."
یکی دیگر از شاگردان شما در جایی ادامه این ماجرا را این گونه نقل می کند: "نهایتاً «گالیله» بالای برج پیزا ایستاد. دو گوی سربی یک و 10پوندی را در دست گرفت. به همگان نگاه کرد و پرسید که فکر می کنید اگر من این دو گوی را به طرف زمین رها کنم، چه اتفاقی رخ می دهد؟ صدای همهمه از جمع حاضر بلند شد. اکثراً می گفتند گوی 10 پوندی 10 برابر زودتر به زمین خواهد رسید. جمعی هم که می خواستند چیزی غیر از این بیان کنند، یا از ترس دیگران یا از تردید در درستی حرف های «گالیله» چیزی بر زبان نیاوردند. «گالیله» دو گوی را به دانشجویان مشتاق و استادان متعجب و نگران مخالف با خودش نشان داد و دو گوی را همزمان از بالای برج به سمت زمین رها کرد. هنگامی که او این آزمایش را انجام داد دو گوی به علت وجود مقاومت هوا با اختلاف اندکی به زمین رسیدند."
شما توانستید اصل قدیمی ارسطو را رد کنید و به دانشجویان حاضر در آن جمع جرات مخالفت با اصولی را بدهید که شاید آن اصول از نظر آنان هم نادرست می آمد، اما جرات بیان آن را نداشتند.
شما در طول زندگی خود تلاش های بسیاری برای پیشبرد علم انجام دادید که بر هیچ کس پوشیده نیست. به دست آوردن معادله حرکت شتابدار که خود انقلابی در حرکت شناسی بود، یا بیان این موضوع که ربایش دو جسم نسبت به هم با مجذور فاصله آن دو رابطه عکس دارد یکی از خدمات بزرگ شما به بشریت است. شما سعی کردید افکار جهان آن روز را در مورد علم عوض کنید، چرا که در آن زمان مفهوم علم چنین که امروز با آن سر و کار داریم، نبود و به جرات می توان گفت پیش قراول علم امروز شما هستید.
از شما سپاسگزاریم استاد!

م.ح.اربابی فر

بخش دانش و زندگی


اقتباسی از "نگاهی به نقش گالیله در تاریخ علم جدید" نوشته نیوشا قانعی



  

چشم‌اندازی در مه

سینمای ایران از آغاز سال 88 ‌روندی کند را در حوزه تولید فیلم طی کرده است.
با گذشت بیش از 4 ماه، تنها 6 فیلم جلوی دوربین رفته‌اند که این آمار برای سینمایی که تولید متوسط سالانه‌اش 60 فیلم است، نمی‌تواند آمار جالب توجهی باشد. شاید بتوان مهم‌ترین دلیل کندشدن چرخ تولید در سینما را انتخابات ریاست‌جمهوری و تغییر دولت دانست؛ تغییری که احتمالا با عوض شدن مدیران سینمایی همراه خواهد بود و طبیعی است که اغلب سینما‌گران ریسک تولید فیلمی در ماه‌های پایانی فعالیت مدیریت فعلی را به جان نخرند؛ فیلمی که مشخص نیست مدیریت آتی فرهنگی چه بازخوردی نسبت به آن نشان دهد.
به گزارش همشهری ، اگر به گذشته رجوع کنیم مشاهده می‌کنیم که همیشه در آستانه برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری، حجم تولیدات سینما تا اندازه‌ای پایین می‌آید؛ هر چند میزان رکودی که امسال شاهدش بودیم در ادوار گذشته، چندان مسبوق به‌سابقه نبود.
مادامی که قرار است فیلم‌هایی همچون «اخراجی‌ها» تولید شود و مورد حمایت وزارت ارشاد قرار بگیرد، مادامی که فیلم‌های عامه‌پسند به مبتذلانه‌ترین شکل ممکن یکه‌تازی کنند و مادامی که از این سینمایی که نیازمند مراقبت است، هیچ حمایتی نشود وضع به همین منوال استتعداد زیادی از تولیدات سال گذشته، فیلم‌ اول کارگردانان بوده که البته برای بسیاری از آنها هم پروانه صادر نشد. در نهایت اوضاع به سمت و سویی چرخید که امسال با جریان انتخابات و جریان‌های اجتماعی و سیاسی روز این مسئله تشدید شد. حالا همه منتظرند ببینند با تغییر وزیر در کابینه جدید چه اتفاق تازه‌ای رخ می‌دهد.
ایرج قادری یکی از عمده‌ترین دلایل ناکارآمدی تولید در سینمای ایران را ناشی از تخصیص نابرابر بودجه به تولید پروژه‌های سینمایی دانسته و می‌گوید: در چند سال اخیر تنها برخی از پروژه‌های سینمایی با حمایت و بودجه دولتی ساخته می‌شود. تا چند سال گذشته کار فارابی، حمایت از فیلم‌ها بود و جز در شرایط خاص، دست به تولید نمی‌زد مثل ساخت فیلم‌ ماندگاری همچون «روز واقعه»؛ اما در چند سال اخیر حمایت‌های عمومی کاهش پیدا کرده و روی فیلم‌های خاصی سرمایه‌گذاری می‌کند.
بخش خصوصی هم به ناچار روی پروژه‌هایی که مناسب تشخیص می‌دهد سرمایه‌گذاری می‌کند. نکته اینجاست که در این شرایط، فیلم‌هایی که واجد ارزش‌های فرهنگی هستند حمایت و در نتیجه ساخته نمی‌شوند و فیلم‌هایی که صرفا تجاری هستند جلوی دوربین می‌روند. متأسفانه فیلم‌هایی هم که با سرمایه دولتی ساخته می‌شوند اصلا تاثیر‌گذار نیستند؛ یعنی فیلم‌هایی که با سرمایه‌گذاری دولت ساخته شده‌اند، هنوز اثر شاخصی از بین‌شان بیرون نیامده است.
شاید فیلم «تردید» کریم مسیحی یا «ملک سلیمان» این‌طور باشد که آنها هم هنوز نمایش داده نشده‌اند. سیاست سرمایه‌گذاری مستقیم در فیلم‌ها معمولا موفق نیست. با این کار فیلم‌هایی که می‌‌توانستند با کمی حمایت ساخته شوند، ناکام ماندند. با این سیاست، فیلم‌های سینمای ایران امروزه 2 دسته‌اند؛ یا صرفا با حمایت دولتی ساخته شده‌اند و یا عامه پسند صرف هستند. اینها باعث سردرگمی شده است و دیگر جایی برای فیلمسازی باقی نمی‌گذارد.
یعنی سینمای ایران محدود به فیلم‌های صرفا دولتی و صرفا عامه‌پسند می‌شود. در این شرایط جریان پر‌باری که می‌توانست تاثیرات اجتماعی مثبتی بر جامعه بگذارد و از طرفی از مردم و جامعه هم تاثیر بگیرد محکوم به فناست؛ یعنی سینمای ایران مثل یک نشریه زرد می‌شود که‌های وهو و جنجال پوچ دارد. تقی‌پور با تاکید بر اینکه رکود سینمای ایران در سال‌جاری مسئله‌‌ای است که به سادگی می‌توان آن را ثابت کرد و قابل انکار نیست، می‌گوید: یک دسته فیلم‌ها که این روزها در نوبت اکران هستند یعنی زمان زیادی از تولید آنها گذشته‌‌ که اصلا در لیست تولیدات سال‌جاری قرار نمی‌گیرند. تعدادی فیلم هم هستند که مدت زیادی از دریافت پروانه ساختشان گذشته اما هنوز تولیدشان شروع نشده است.
اگر این دو دسته را کنار بگذاریم باید به سراغ فیلم‌هایی برویم که در مدت اخیر پروانه ساخت گرفته‌اند و فیلمبرداری‌شان شروع شده است. تنها این دسته جزو تولیدات سال‌جاری محسوب می‌شوند که اگر به آمار و ارقام مراجعه کنید تعدادشان بسیار کم است. اکثر همکاران ما این روزها بیکارند و خیلی‌ها از سر ناچاری فقط با تلویزیون کار می‌کنند.
این تهیه‌کننده چشم‌انداز سینمای ایران را با وضعی که در پیش گرفته است ناامید‌کننده توصیف کرده و می‌گوید: مادامی که قرار است فیلم‌هایی همچون «اخراجی‌ها» تولید شود و مورد حمایت وزارت ارشاد قرار بگیرد، مادامی که فیلم‌های عامه‌پسند به مبتذلانه‌ترین شکل ممکن یکه‌تازی کنند و مادامی که از این سینمایی که نیازمند مراقبت است، هیچ حمایتی نشود وضع به همین منوال است؛ یعنی سینمای ایران محدود به فیلم‌های صرفا دولتی و صرفا عامه‌پسند می‌شود. در این شرایط جریان پر‌باری که می‌توانست تاثیرات اجتماعی مثبتی بر جامعه بگذارد و از طرفی از مردم و جامعه هم تاثیر بگیرد محکوم به فناست؛ یعنی سینمای ایران مثل یک نشریه زرد می‌شود که‌های وهو و جنجال پوچ دارد.
سینما در رفت‌وآمد فرهنگی و تعامل دوستانه و دلسوزانه با مدیران شکل می‌گیرد. با این وضع سینما رونق فرهنگی پیدا نمی‌کند و نمی‌تواند با مردم ارتباط صمیمی و سالم برقرار کند. ارتباط سالم سینما با مردم در دهه 60 و 70 به‌خوبی شکل گرفته بود. اما این سینما این روزها آن‌قدر آسیب دیده است که از سویی باید خود را ترمیم کند و از سوی دیگر باید راه خود را پیدا کند. سینماگران کار سختی پیش رو دارند.

پاک کردن صورت مسئله

فرزاد موتمن، یکی از دلایل رکود در سینما را به ایام انتخابات ریاست‌جمهوری نسبت می‌دهد چون معتقد است در این ایام به‌دلیل جابه‌جایی مدیران و احتمالا تغییر سلایق، سینماگران دست نگه می‌دارند تا جابه‌جایی‌ها به پایان برسد اما در نهایت او رکود در تولید را هر چند هم که جزئی باشد خطرناک دانسته و می‌گوید: نباید فراموش کنیم که بنیه اقتصادی سینمای ما ضعیف است. این مسئله منجر به محافظه‌کار شدن سینما می‌شود و  در نهایت تولید از رونق می‌افتد.
با جو متلاطم جامعه در زمان انتخابات این روند تشدید شد ولی در نهایت من معتقد به رکود جدی در سینمای ایران نیستم. شاید از نیمه دوم سال که بودجه‌ها تعیین شده و مدیران تثبیت می‌شوند دوباره این چرخه فعال شود. مگر اینکه مدیران جدیدی که در راس امور فرهنگی و سینما قرار می‌گیرند اساسا اعتقادی به تولید فیلم نداشته باشند؛ کسانی که می‌گویند به سینما نیازی نداریم‌  و  اینکه تولید فیلم به‌طور طبیعی نیازمند شرایطی است که جامعه ما فاقد آن است.
محدودیت‌های نمایش فیلم در کشور ما به قدری شدید است که مانع پویایی سینما می‌شود. ما سال‌های زیادی است که با این مشکل مواجهیم. سینمای ما افتان و خیزان این مرحله را می‌گذراند. بعضی از مدیران فرهنگی هم ترجیح می‌دهند که صورت مسئله را پاک کنند؛ یعنی اصلا سینمایی وجود نداشته باشد.
متأسفانه فیلم‌هایی هم که با سرمایه دولتی ساخته می‌شوند اصلا تاثیر‌گذار نیستند؛ یعنی فیلم‌هایی که با سرمایه‌گذاری دولت ساخته شده‌اند، هنوز اثر شاخصی از بین‌شان بیرون نیامده است.شاید برخی ترجیح می‌دهند فقط تلویزیون داشته باشیم که رسانه است و شاید هم کافی است. مردم سینما را دوست دارند و در کشور ما جنبش سینمایی وجود دارد؛ یعنی تعدادی از جوان‌ها هرساله به سمت این هنر کشیده می‌شوند و علاقه‌مند به فعالیت در سینما هستند.
این کارگردان بی‌توجهی مسئولین سینمایی به فیلم‌های مستقل و سرمایه‌گذاری در ساخت فیلم‌های تبلیغاتی را هم دلیل دیگری بر رکود تولید در سینما می‌داند. او معتقد است فیلم‌هایی که مستقل در تلاشند تا زبان سینما را رشد بدهند مورد بی‌توجهی مسئولین قرار می‌گیرند. او می‌گوید: من تا به حال، هم فیلم مستقل و هم فیلم سفارشی ساخته‌ام.
هر کارگردان حرفه‌ای ممکن است در موقعیت ساخت هر فیلمی قرار بگیرد اما به‌عنوان شخصی که هر دوی این شرایط را تجربه کرده است باید بگویم برای فیلمی مثل «صداها» هیچ کمکی به من نشد اما در مقابل از فیلمنامه‌هایی که جنبه‌ تبلیغاتی دارند با اینکه پختگی لازم را ندارند و هزینه‌های سرسام‌آوری را تحمیل می‌کنند حمایت می‌شود. من به‌عنوان کارگردان،‌ با این مسئله که بودجه‌های کلان در اختیار برخی قرار بگیرد مخالف نیستم، من مخالف قطع بودجه فیلم‌های مستقل هستم.
با این وضعیت سینما فلج می‌شود چون فیلم‌های مستقل شیرازه سینمای ما را تشکیل داده‌اند و بر روند تولید تاثیر‌گذارند و باعث گسترش سینما می‌شوند.موتمن معتقد است در این شرایط وظیفه مسئولین در وزارت فرهنگ و ارشاد، فارابی و دیگر نهادهای مسئول این است که منصفانه‌تر با سینما برخورد کنند و اجازه دهند تا فیلم‌ها با سلایق مختلف و در ژانرهای مختلف توسط فیلمسازان مختلف جلوی دوربین برود. او می‌گوید: بخش خصوصی ما قوی نیست و نیازمند کمک دولت است. بخش خصوصی باید فعال و پر کار باشد و حمایت شود که این مسئله مستلزم شرایطی است که به‌نظر نمی‌آید در حال حاضر وجود داشته باشد.

کیفیت مهم‌تر از کمیت

جمال ساداتیان، افزایش تولید فیلم‌های سینمایی را در ایران نیازمند بالا رفتن ظرفیت اکران می‌داند اما معتقد است شرایط تولید روند عادی خود را طی می‌کند و در آمار تولید کاهش چشمگیری مشاهده نمی‌شود. او می‌گوید: اگر کاهش اتفاق افتاده با توجه به شرایط نابسامان اکران فیلم در ایران، دور از ذهن نبوده است. ظرفیت اکران در ایران بسیار پایین است و وضعیت مناسبی ندارد. بیشتر اوقات فیلم‌ها مدت طولانی در نوبت اکران باقی می‌مانند و در نهایت زمان نامناسبی به اکران آنها اختصاص داده می‌شود.
با توجه به شرایط حاکم بر سینما،  تولید انبوه، مشکلی را حل نمی‌کند. از نظر من افزایش تولید آثار با کیفیت پایین پیامدهای منفی بسیاری را به همراه خواهد داشت و اگر با کاهش تولید مواجه باشیم اما آثار ساخته‌شده از کیفیت و محتوای بالا برخوردار باشند پایین بودن آمار تولید در سال لطمه‌ای به چرخه سینما نمی‌زند. آنچه سینما را تهدید می‌کند تولید انبوه آثار بی‌کیفیت و بی‌محتوا است.
این تهیه‌کننده معتقد است سینمای ما در بخش تولید، نیازمند کمیت و بالارفتن آمار تولیدات نیست. آنچه اهمیت دارد تولید آثاری در خور توجه و قابل‌قبول مطابق با استاندارد جهانی فیلمسازی است، امیدوارم سینماگران در جهت دستیابی به این هدف گام بردارند.
تنظیم برای تبیان : مسعود عجمی

چشم‌اندازی در مه

  

درباره :
پروفایل مدیر :امید
ایمیل مدیر وبلاگ

» صفحه نخست
» عناوین مطالب وبلاگ
» بهمن ٩٠
» دی ٩٠

» تماس با ما

» سونی نیم میلیون لپ تاپ را پس می گیرد!
» هر سال، 250خورشید !!
» یوزرنیم و پسورد آپدیت نود32 فروردین 1390
» برندگان نوبل ریاضی معرفی شدند
» روشی برای درمان آلزایمر با نقاشی‌های پابلو پیکاسو
» مهران مدیری بلوتوث شد
» نامه ای به گالیله
» چشم‌اندازی در مه
» افسردگی به حس بویایی آسیب می ‌رساند
» برای پاک کردن لکه سوختگی

» برای(٢)
» جدید(٢)
» ای(٢)
» درخواست(۱)
» نرم(۱)
» موبایل(۱)
» خورشید(۱)
» ریاضی(۱)
» باغ(۱)
» ما(۱)
» بازی(۱)
» جالب(۱)
» دیدنی(۱)
» بلوتوث(۱)
» آسیب(۱)
» آسمان(۱)
» ی(۱)
» مردم(۱)
» یک(۱)
» حس(۱)
» عروس(۱)
» تغذیه(۱)
» آپدیت(۱)
» پسورد(۱)
» نامه(۱)
» معرفی(۱)
» ایمیل(۱)
» درمان(۱)
» نوبل(۱)
» مهران(۱)
» افسردگی(۱)
» سال(۱)
» برندگان(۱)
» جوان(۱)
» شد(۱)
» مه(۱)
» می(۱)
» سن(۱)
» آلزایمر(۱)
» سونی(۱)
» مدیری(۱)
» چک(۱)
» رکورد(۱)
» سیستم‌عامل(۱)
» نویسندگان(۱)
» اصول(۱)
» وسایل(۱)
» پاک(۱)
» لکه(۱)
» روغن(۱)
» استفاده(۱)
» fifa(۱)
» کردن(۱)
» سطح(۱)
» افزار(۱)
» عکسها(۱)
» کاری(۱)
» متفاوت(۱)
» علامه(۱)
» گالیله(۱)
» که(۱)
» رفته(۱)
» بویایی(۱)
» میلیون(۱)
» کپسول(۱)
» فوق(۱)
» العاده(۱)
» گفت(۱)
» لپ(۱)
» نود(۱)
» پودر(۱)
» باشیم(۱)
» سالمندی(۱)
» گن(۱)
» xperia(۱)
» خراش(۱)
» فاده(۱)
» سونی‌اریکسون(۱)
» نیم(۱)
» یوزرنیم(۱)
» روشی(۱)
» گو(۱)
» غذاهاوخورشهایی(۱)
» کرچک(۱)
» اینکه(۱)
» lcg(۱)
» چشم‌اندازی(۱)

» امید

 

  FEED